Royan.cjb.com بزرگترین مجله کشاورزی اینترنتی

خانواده تریکوگراماتیده خانواده نسباتا کوچکی از زنبور های بالاخانواده
است که شامل 80 جنس و 620 گونه میباشد. اندازه این زنبور ها بسیار کوچک و از
0.18 تا 1.5 میلیمتر در گونه های مختلف است ، از صفت مشخص این زنبور ها ،
شاخک کوتاه با 7 بند یا کمتر ، وجود حاشیه مویی در بالها و وجود 3 بند در پنجه
پاها میباشد . صفت اخیر کاملاً آنها را از سایر زنبور های بالاخانواده متمایز میکند..بزرگترین و مهمترین جنس

اقلب جنس های این خانواده تعداد کمی گونه دارند
،جنس تریکوگراما است که بیش از 150 گونه شناخته شده دارد(SAS 1989)۱-2 کاربرد زنبور تریکوگراما :400 گونه متعلق به 203 جنس ، 44 خوانوده در

گونه های جنس تریکوگراما بیش از
7 راسته ( lapidoptera, homoptera , hymenpoptera , hymenpoptera , diptera ,
coleoptera ) از حشرات را مورد حمله قرار میدهد.20 سال گذشته استفاده از تریکوگراما به طور قابل توجهی افزایش یافته است و

در
در مقیاس وسیع روی 22 نوع محصول از جمله: نیشکر ، برنج ، درختان میوه و
سبزیجات در بیش از 30 کشور به کار میرود.میزبان های تریکوماتیده:(solitary) و اجتمای (gregarious) تخم

1-3

تریکوماتیده شامل پارازیتوید های انفردی
حشرات میباشند.. 10 راسته

هرگز لیست کاملی از میزبان های این خانواده تهیه نشده است
حشرات ، به عنوان میزبان این خانواده ثبت شده اند .تعداد و جنس های میزبان این
خانواده عبارتند از :جوربالا (29)، سخت بالپوشان(18)، سنها(8) ، طیاره مانند ها (
4) ، راست بالان(4) ، دوبالان(3) ، زنبور ها(1) ، بال ریشک داران(1) و بال توریها (
1). اکثر جنس های شناخته شده تریکوگراماتیده دامنه میزبانی وسیعی دارند و
بعضی از آنها تخم بیش از یک راسته را پارازیته میکنند ، برای مثال فعالیت جنس
الیکوسیتا از جوربالان ، سنها، راست بالان، سخت بالپوشان گزارش گردیده است.
جنس تریکوگراما معمولا با پروانه ها ارتباط دارد ولی از تخم سخت بالپوشان ، دو

بالان ، سنها،جور بالان زنبور ها و توریها نیز گزارش شده است.(hoiloway,1912).

علاوه بر اندازه و شکل ، بوی سطح ، سن ، ضخانت ، سخت بودن ، رنگ و علائم
شیمیائی داخلی میزبان نیز روی پذیرش ان توسط پاراتوزوئید تاثیر میگذارد.بسیاری
از گونه های تریکوگراما به سختی میتوانند از پوست ضخیم تر از 20 سانتیمتر مثل
پوست تخم کرو ابریشم نفوذ کنند. بعد از تماس تریکوگرامای ماده با میزبان و قبل از
اینکه روی تخم مستقر شود شاخکش را به تخم میزند ، سپس مسیر مستقیمی
را انتخاب میکند تا به بالا ترین نقطه میزبان برسد، این راه رفتن ادامه پیدا میکند تا
زنبور با زمینه تخم در جهت مخالف نقطه اولیه تماس پیدا کند،سپس توقف
مختصری کرده و بر میگردد.در بعضی از موارد ممکن است میزبان را بعد از تکمیل راه
رفتن اولیه رد کند و از آن پایین بیاید. زمان آزمایش میزبان با اندازه تخم ارتباط
دارد،ولی در تخم های بزرگ مثل
40 ثانیه باشد.T.busi تخمهای سفید و
تعداد تخمهایی که تریکوگرامای ماده در یک میزبان میگذارد با کمیت و کیفیت
محتویات آن ارتباط دارد.
بعضی از رنگها برای تعدادی از گونه ها ارجعیت دارد ،مثل
شفاف را بیشتر پارازیته میکند،به نظر میرسد میزبان های سیاه رنگ چون شبیه
تخم های پارازیته هستند کمتر پذیرفته میشوند.(schmidt ,1994)اکولوژی جنس تریکوگراما:(Vinson ,1975)Host Selction میگویند.(Nordlund, 1994)

5-1
جریان پارازیته کردن توسط تریکوگرامای ماده شامل یکسری مراحل به هم پیوسته
است

عموما زیستگاه میزبان مقدم تر از خود پارازیتوئید است.
موفقیت تریکوگراما در پارازیته کردن میزبان به 4عامل بستگی دارد:
1- تعیین زیستگاه میزبان 2- محل میزبان
3- پذیرش میزبان 4- تنظیم جمعیت میزبان
سه مرحله اول را

تهیه کنندگان: حسن محمد عموئی.فاطمه شب زنده دار. محمد حسن زاده

manduca sexata این زمان ممکن است بیش از

4-1 تخم ریزی جنس تریکوگراما :
زنبور تریکوگراما برای تشخیص بیشتر از علایم فیزیکی استفاده میکند حتی زنبور
ماده در اجسامی مثل صمغ درختان و اشیایی که به شکل و اندازه تخم حشرات
هستند تخم ریزی میکنند